Şuara suresi 105-122 ayetler günümüz dünyasındaki insanlara ne söylüyor

Şuara Suresi 105-122 arası ayetler, Hz. Nuh’un kavmi üzerinden bugünün insanına bir ayna tutuyor.

Bu ayetler bir masal anlatmıyor. Bir “tarih hikâyesi” de değil. Bu ayetler, insanın değişmeyen karakterini anlatıyor.

Ve şunu söylüyor:
Zaman değişir, teknoloji değişir, şehirler büyür… ama insanın kalbi değişmezse son aynı olur.

1) “Kavim yalanladı” ne demek? (105. ayet)

Bugün yalanlama, “Ben Allah’a inanmıyorum” demekle sınırlı değil.

Bugünün yalanlaması şudur:

İnsan Allah’ı inkâr etmiyor belki, ama Allah’ın sistemini inkâr ediyor.
Allah’ın “adalet, doğruluk, emanet, kul hakkı, helal-haram” çizgisini hayattan çıkarıyor.

Diyor ki:

“Ben namazımı kılarım ama ticarette yalan söylerim.”
“Ben Müslümanım ama faiz normal.”
“Ben iman ettim ama merhamet gereksiz.”
“Ben inanıyorum ama haram da lazım.”

Bu, modern yalanlamadır.

2) Allah’ın elçisi neye çağırıyor? (106-110)

Hz. Nuh kavmine üç şey söylüyor:

A) “Allah’tan sakının / takvalı olun”

Yani:
Kendini kontrol et. Haddini bil. Zulme girme.

Bugün dünyada en çok kaybolan şey bu: iç denetim.

Artık insanlar “ayıp olur” diye değil, “yakalanırsam kötü olur” diye duruyor.

Takva gidince;

güven biter,
aile dağılır,
ticaret bozulur,
toplum çürür.

B) “Bana itaat edin”

Bu “körü körüne bana tapın” demek değil.

Bu şu demek:

Sizi kurtaracak olan ölçülere uyun.
Çünkü Allah’ın elçisi, insanı hayata çeken değil, uçurumdan geri çeken kişidir.

C) “Ben sizden ücret istemiyorum”

Bak burada mesaj çok sert:

Hakikati anlatan adam, “Bu işten para kazanayım” demiyor.

Bugün ise dünya şuna döndü:

Her şey reklam,
her şey pazarlama,
her şey çıkar,
her şey menfaat…

İnsan artık şunu ayırt edemiyor:

Kim doğru söylüyor, kim satış yapıyor?

Ayetlerin tokadı burada:
Hakikat pazarlıkla anlatılmaz.

3) Kavmin cevabı: “Biz sana inanmayız!” (111-113)

Niye inanmazlar?

Çünkü diyorlar ki:

“Etrafında fakirler var. Sıradan insanlar var. Garibanlar var.”

Yani modern cümleyle:

“Bu adamın takipçisi zengin değil.”
“Bu adamın çevresi elit değil.”
“Bu adamın kitlesi güçlü değil.”
“Bu adamın arkasında medya yok.”

Bakın nasıl bir hastalık bu…

Hakikati, takipçisinin markasına göre ölçüyorlar.

Bugün de aynı:

“O hoca kaç takipçili?”
“O adamın arabası ne?”
“O adam hangi çevreden?”
“O adamın gücü var mı?”

Halbuki Allah diyor ki:

Hakikat, adamın kıyafetiyle ölçülmez.
Hakikat, Allah’ın terazisiyle ölçülür.

Bir de şunu söylüyor Nuh (a.s.):

“Onların hesabı bana değil Allah’a ait.”

Bugün insanın en büyük günahlarından biri de bu değil mi?

Herkes hâkim olmuş.

Herkes insanları tartıyor,
fişliyor,
etiketliyor,
cehennem bileti kesiyor.

Allah’ın alanına giriyor.

4) Nuh (a.s.) net konuşuyor: “Ben müminleri kovmam!” (114-118)

Bu ayetler günümüzde şunu söylüyor:

Din, zenginlerin kulübü değildir.

Din;

garibanın umududur,
mazlumun sığınağıdır,
yaralının ilacıdır.

Ama toplum bozulunca ne oluyor?

İnsanlar dine bile sınıf getiriyor.

“Bunlar alt tabaka, bunlar üst tabaka…”

Allah katında öyle bir sistem yok.

Allah’ın yanında şeref;
parada değil, takvadadır.

Ve Nuh’un duası geliyor:

“Rabbim! Ben yalanlandım, artık aramızda hükmünü ver.”

Bu, “Ben haklıyım” kavgası değil.

Bu şudur:

Ya Rabbi, bu iş artık ego meselesi değil… bu bir hak-batıl meselesi.

5) Sonuç: Kurtuluş azınlıkla gelir (119-122)

Allah der ki:

“Onu ve beraberindekileri kurtardık.”

Ve ardından gelen cümle çok ağırdır:

“Bunda bir ayet vardır ama çoğu inanmaz.”

Şimdi burası günümüzün fotoğrafı:

Delil var: inanmaz.
Mucize var: inanmaz.
Hakikat var: inanmaz.
Vicdan var: susturur.
Uyarı var: alay eder.

Çünkü inanmak; sadece “bilgi” değil…

İnanmak;
bedel ister.

İnanmak;

haramdan vazgeçmek ister,
haksızlıktan vazgeçmek ister,
kibirden vazgeçmek ister,
“ben bilirim” putunu kırmak ister.

İşte çoğu insan bunu istemez.

Ve ayet kapanışı yapar:

“Rabbin Aziz’dir, Rahim’dir.”

Yani iki mesaj birden:

Aziz: Güçlüdür, hükmü geçerlidir, kaçamazsın.
Rahim: Kapısı açıktır, dönersen affeder.

Bugün insan sadece Rahim kısmını sever:
“Allah affeder…”

Ama Aziz kısmını unutuyor:
“Allah’ın düzeni var. Bedel var. Hesap var.”

Şuara 105-122’nin günümüz insanına tek cümle mesajı

Değerli dostlar…

Bu ayetlerin özeti şudur:

Hakikati küçümseyen, insanı sınıfına göre değerlendiren, dini çıkarına uyduran toplumlar; en sonunda kendi azgınlıklarının altında kalır.

Ve kurtuluş şudur:

Takva + doğruluk + samimiyet + emanet + adalet…

Yani Allah’ın çizgisi.

Bugün dünya “güç” peşinde koşuyor…
Ayetler diyor ki:

Güç Allah’ındır.
Güven Allah’ın emrine uyanların yanında olur.
Bereket Allah’ın çizgisinden sapmayanların evine gelir.

Bu kadar.